EZOP, “Yalan, doğru sözden çok olunca, yaşamak insanlar için zorlaşır, acılaşır” diyor ve anlatıyor:
Yolcunun biri bir çölde giderken bir kadın görmüş. Birbaşına oturan, gözlerini yere eğmiş bir kadıncağız...
Yolcu: "Kimsin sen?" diye sormuş.
Kadın: "Doğru sözüm ben" demiş.
"Ne diye kenti bıraktın da çölde oturuyorsun?" diye sorunca da:
"Ne yapayım? Eskiden yalana az kişide rastlanırdı; şimdiyse ne denilse, ne işitsen işine yalan karışıyor" demiş.