Yaşlı Kadın ile Hekim (Masal)

Bir fakir gözlerinden hasta olur bir zaman,
Günden güne etrafı kaplar sanki bir duman!
Şifa için çaresiz, gözden çıkararak parayı, Davet eder hekimi, geçirmeden arayı.
Hekim, der ki:
-Gözünüze inmiş ağır bir nezle,

Merhem sürüp gayet sıkı saracağım bir bezle. Yalnız ricam, bu sargıyı bir gün sonra çözünüz; Kör olmaktan, ağrısından kurtulacak gözünüz!

Sonra adam, asıl işin icrasına koyulur, Gözü bağlı hastasının malı, mülkü soyulur; Hekim, kısa bir zamanda ne bulduysa aşırır.

Gözünü açan kadın, manzaraya şaşırır: Ortalık bir yangın yeri, ne çömlek var, ne bakır; Hırsız hekim sayesinde evin içi tam takır!

Ücretini talep için gün vardırmaz haftaya,
Adam koşar çekinmeden kurtardığı hastaya.
Yaşlı kadın inkâr edip, vermeyince parayı, Bulmak düşer mahkemeye hak yoluyla arayı.
Hâkim der ki, kadına:
-Niçin haktan şaşarsın?
Bu adamın yardımıyla sağlam gözlü yaşarsın!
Kadın der ki:
-Ona, niçin para vereyim?
İsterdim ki, devasıyla bir şifaya ereyim.
Gözlerimi eskisinden kötü etti bu hekim!
Çağırmadan önce kendisini nitekim Hiç değilse evimde ben, halı, kilim görürdüm,

Elim, gözüm mallarıma değe değe yürürdüm. Şimdi ise bundan bile mahrum halde yaşarım; Yalancının davasına bakmanıza şaşarım!

Jean de La Fontaine