EZOP, “Karnımız doyacak, ünümüz artacak diye kendimizi tehlikeye atmak doğru değildir, tehlikeden kaçınmalıyız” diyor ve anlatıyor:
Köpeğin birini bir evde besleyip yırtıcı hayvanlara saldırmaya alıştırmışlar.
Bir gün bakmış ki bir sürü aslanla kaplan getirmişler, hemen tasmasını boynundan atıp dışarı fırlamış.
Onun öyle danalar gibi iri olduğunu gören başka köpekler: "Öyle ev bırakılır da kaçılır mı hiç?" diye sormuşlar.
"Biliyorum, bana iyi bakıyorlar, her şeylerden yediriyorlar, ama boyuna da en güçlü hayvanlarla, aslanlarla, kaplanlarla dövüştürüyorlar" demiş.
Bunun üzerine öteki köpekler aralarında: "Biz gene şükredelim! Gerçi yoksuluz, ama bizi ne ayıyla dövüştüren var, ne de aslanla" demişler.