Tavşan ile Kaplumbağa (Masal)

Bir tarihte Tavşan’ın, bütün diğer hayvanların önünde övüneceği tutmuştu:

“Şimdiye kadar hiç yenilmedim” diyordu. “Her hangi bir itirazı, hörmetle dinleyeceğim. Bu hususta içinizde şüphesi olan varsa, benimle yarışmak üzere karşıma çıksın!”

Herkes, sessizce birbirine bakarken, Kaplumbağa iddiadan uzak bir sesle:
“Ben yarışmayı kabul ediyorum” dedi÷ Tavşan kahkahayı bastı.

“Bu sevimli bir şaka dostum. Bütün yol boyunca, senin etrafında raks yaparım.” Kaplumbağa:

“Şimdi övünmeyi bırak” diye onun sözünü kesti. “Hevesini yarışın sonuna sakla.”

Böylece, aralarında bir yarış tertip ettiler. Hareket saati de kararlaştırıldıktan sonra yola koyuldular. Fakat Tavşan, işin öylesine alayındaydı ki, Kaplumbağa’ya, süratteki marifetini ispat etmek maksadıyla onun peşinden gideceği yerde, güzel bir uykuya yattı.

Halbuki, Kaplumbağa, bütün gayretiyle ilerlemeye çalışmaktaki azmini, bir an dahi elden bırakmıyordu.

Nihayet Tavşan, uykudan kalktığı vakit, hayretle çok fazla uykuda kalmış olduğunu, Kaplumbağa’nın ise yarışın bitiş noktasına varmak üzere olduğunu esefle gördü. Son bir ümitle öne atıldıysa da, bir netice alamadı. Rakibi, tam vaktinde yarışı neticelendirmişti. Yanına geldiğinde, onun şöyle söylemekle olduğunu duydu:

“Gayretle sebat, yarışı kazanır.”

Jean de La Fontaine