EZOP, “İnsan hale vakte bakmadan bir iş yapmaya kalktı mı, çoğu elindekini de kaçırır” diyor ve anlatıyor:
Oğlağın biri sürüden ayrılmış, arkasına bir kurt düşmüş.
Kurtulamayacağını anlayınca dönmüş: "Kurt, demiş, görüyorsun ki nasibim sana yemek olmakmış; ye beni, ama önce bir kaval çal da bari keyfimle öleyim."
Kurt oğlağın bu sözlerine kanmış, başlamış kaval çalmaya.
O çalmış, oğlak oynamış...
Ama bu böyle sürer gider mi?
Kaval sesi ta uzaklardan duyulmuş, köpekler koşup kurdun peşine düşmüşler.
Kurt oğlağa dönüp: "Oh olsun bana! Ben kasabım, ne diye kalkar da kaval çalarım?" demiş.