Öfkelenir organlar, Mide için biri der:
-O yardımdan ne anlar?
Hakkımızı gasp eder.
Kapılarak ümide,
Koşarız hep birlikte; Engel olur bir mide; Bozar düzen, dirliği.
Biz ekeriz o, biçer;
Sayemizde yer, içer! Aç kalanlar doymalı, Mideyi aç koymalı.
Ağız döner kilide,
Hiddet kaplar dili de. Doğru dürüst kalp atmaz, Lokmalara diş batmaz.
Burun almaz hiç koku.
Mide denen bir toku,
Çekmeden bir suale, Getirirler aç hale.
Günler geçer aradan,
Hastalıktan, yaradan,
Deri kemik olurlar;
Bin güçlükle solurlar.
En nihayet dipdiri,
Kalmak için her biri,
Tutulacak bir yolu,
Öğrenirler hayatta.
Gövde, ayak, baş, kolu;
Görmek için rahatta,
Bölünmekten yılarak,
Düşmanı dost kılarak, Bir amaç için çalışın.
Mide gibi öğütüp,
Fedakârca yol güdüp, Yaşamaya alışın!