EZOP, “Yaradılışlarından kötü olanlar, kendilerine iyilik ediyormuş gibi bir süs verseler de gene kimseyi kandıramazlar” diyor ve anlatıyor:
Kurdun biri bir tarladan geçiyormuş, boydan boya arpa görmüş.
Kurt ne yapsın arpayı? Yiyemez ki! Bırakıp gitmiş.
Yolda önüne bir at çıkmış.
Onu görünce: "Ben de seni arıyordum, şurada arpa buldum, ama yemedim, sana sakladım, bayılırım senin dişlerinin gıcırtısına. Gel, sen ye, ben de seyredeyim." demiş; "
At kanmamış bu sözlere: "Yahu, ben kurtları bilmez miyim? Sen arpa yiyebilseydin karnını doyurmak zevkini bırakır da kulaklarının zevkini düşünür müydün?" demiş.