EZOP, “Nice kimseler yiğidiz, gözümüz pektir diye övünürler; ama bir de deneyin, ne oldukları ortaya çıkıverir” diyor ve anlatıyor:
Bir aslanla bir insan birlikte yola çıkmışlar.
İkisi de koltuklarını kabarta kabarta kendi soylarını övüyorlarmış.
Bir yere gelmişler, bakmışlar bir yontu:
Bir adam, bir aslanı boğazından yakalamış, boğuyor. İnsan o yontuyu aslana göstermiş: "Görüyorsun ya! Biz sizden ne kadar güçlüyüz" demiş.
Aslan bıyık altından gülerek: "Biz yontu yapmasını bilmeyiz de onun için; yoksa aslanın pençesi altında ne adamlar görürdün sen" demiş.