Çocuk Bakıcısı ile Kurt (Masal)

Artık ağlamayı kes, diye bir hemşire kucağında ağlamaktan olan çocuğa söylendi. “Bir kerecik daha öyle bağırırsan seni Kurtun ağzına atacağım.

Tesadüfe bakın ki, bu lafların söylendiği sırada da, tam kapının önünden bir kurt geçmekteydi. Bunu duyunca fena halde ağzının suları akıp iştahı kabardı ve büyük bir ümitle sokağın başında beklerken, kendi kendisine keyifle söylendi:

“Eh, bugün talihim açılmış demektir... Hiç zahmete girmeden o körpecik şeyi ne de güzel yiyeceğim ha!... Dünyada laf dinlemez o yumurcak... Nerde ise yine ağlamaya başlayacaktır...”

Böylece büyük bir ciddiyetle beklemeye koyuldu. Bekledi, bekledi ve hakikaten de nihayet bebe tekrar ağlamalarına başlayınca, bizim Kurt efendi, hemen pencerenin altına tesadüf eden yere gelip, kuyruğunu Hemşireye sallayarak ziyafete hazırlandı. Fakat, kadın onu görür görmez öyle bir çağlık atıp, evdeki köpeklerden yandaki komşulara kadar etrafını öyle bir yardımına çağırdı ki, Kurt, canını kurtarmak telaşı içinde oradan dar tabana kuvvet kaçarken şöyle seslendi:

“Düşman sözü, er veya geç mutlaka bozulmaya mahkumdur.”

Jean de La Fontaine