Çifte Tonuzlanlar (Masal)

EZOP, “Nice insanlar vardır, dostlarını yedirirler, içirirler, ama dostlukları o kadarla kalır, başka bir iyilik etmezler” diyor ve anlatıyor:

Boğanın biri küçük bir adaya götürülmüş, orada otlarmış.
O adada iki de tonuzlan varmış, boğanın pisliğini yer geçinirlermiş.
Kış gelmiş; böceklerden biri ötekine: "Ben artık bu adadan gidiyorum, elbette karada bir yer bulurum; sen burada kal.
Buradaki azığımız ikimize yetmez, ama sen yalnız olursan karnını doyurursun!" demiş.
Gittiği yerde çok yiyecek bulursa arkadaşına da getireceğine söz vermiş.
Denizi aşıp da karaya çıkınca bakmış ki yerde taze taze birçok sığır gübresi var; hemen üzerlerine konmuş, can beslemiş.
Kış geçince gene adanın yolunu tutmuş.
Arkadaşı onu semizlemiş görünce: "Hani söz vermiştin, bir şeyler bulursan bana da getirecektin, dostluk böyle mi olur?" demiş,
Öteki "Bana ne kızıyorsun? Ben sözümü unutmadım, ama o yer beslemeye besliyor da alıp götürmeye bırakmıyor" demiş.