EZOP, iki yüzlülük içinde yaşayan, boşuna böbürlenen gözü doymazların foyasını ortaya vuruşunu şöyle anlatıyor:
Ayının biri; "Ben insanları severim; ölülerini yemiyorum işte" diye böbürleniyormuş.
Bir tilki duymuş: "Keşke ölülerini parçalasan da dirilerine dokunmasan" demiş.