EZOP, “Büyüklerle zenginlerin durumuna imrenmeyelim; başlarında dolaşan tehlikeleri, herkesin onları kıskandığını düşünelim de yoksulluktan yakınmayalım” diyor ve anlatıyor:
Eşek, atın durumuna bakıp imreniyormuş:
"Bol bol yediriyorlar, tımar ediyorlar, bir şeyi esirgemiyorlar; benimse iyice bir karnımı doyurduğum olmuyor. Sonra da her işi bana gördürüyor, etmedikleri eziyeti koymuyorlar" demiş.
Gel zaman git zaman bir savaş açılmış, baştan aşağı demir kuşaklı bir yiğit ata binmiş, hayvanı savaşın ta ortasına sürmüş.
Zavallı at aldığı yaralardan kurtulamamış, ölmüş.
Eşek bunu görünce eski dediklerinden vazgeçmiş, ata acımış..