Aslan ile Yaban Domuzu (Masal)

Güneş kaynar ovanın toprağında, taşında.

Aslan, yabandomuzu bir kaynağın başında, Su içmeye arzulu karşılıklı duruyor; İkisinin de belli dudakları kuruyor.

Kim ilk önce içecek serin kaynak suyundan?

Aslan bu, hiç geçer mi atadan kalma huyundan? İnatçının biridir, gitmez yaban domuzu; İş kavgaya gelince kolay silker omuzu.

Birbirini kovalar, haydutların sövüşü; Sonra başlar pençe, diş; ölüm dirim dövüşü!
Başlarını bir ara çevirirler geriye:

Ne görsünler, yaklaşmış akbabalar beriye, Bekliyorlar hasretle güzel bir kır şöleni; Gagalayıp anında yutacaklar öleni. Kavgacılar, anlayıp birbirine bakışır, Aslan der ki:

-Şu an bize barış yapmak yakışır,
Yem olmayarak, gösterilecek akıldır.

Jean de La Fontaine