EZOP, zevk uğrunda kendini yitiren insanları şöyle anlatıyor:
Ardıcın biri bir mersin ormanına girmiş, oradan pek hoşlanmış, başlamış çöplenmeye. Bir türlü ayrılamıyormuş.
Oradan bir kuşçu geçmiş, hemen ökselerini kurup kuşu kolayca tutuvermiş.
Ardıç kurtuluş olmadığını anlayınca: "Gördün mü başıma gelenleri! Yiyip keyfedeceğim diye işte canımı veriyorum!" demiş.