Alakarganın birinin karnı acıkmışmış, gitmiş bir incir ağacına konmuş.
Bakmış yemişler daha ham, olsun diye beklemiş.
Tilki onun orada öyle yıllandığını görünce merak etmiş, nedenini sormuş.
Alakarga anlatmış.
Tilki işin aslını öğrenince: "A dostum! Böyle bir umuda bağlanmak da olur mu? Umut hülyalar kurmaya yarar, ama karın doyurduğunu hiç duymamışız!" demiş.